Sceny naturalne

Pod pojęciem “scena naturalna” rozumiem dumne próby programistów w stworzeniu jak najbardziej realistycznego systemu renderingu takich elementów jak teren, trawa, drzewa, woda, niebo i inne modele, które odpowiednio zakodowane wywołują zwiększoną grawitację u szczęki dolnej (a przy okazji realistyczne kolizje żuchwy z podłożem i ragdoll, jaki po tym następuje). Wiele mamy przykładów świetnych demek naturalnych. Oto przykłady – choć bez zbędnego wchodzenia w szczegóły, gdyż nie na tym chciałem oprzeć puentę.

Na początek weźmy dzieła CryTeka, firmy odpowiedzialnej za kolejne odsłony boskiego silnika CryTech. W odróżnieniu od pozostałych przykładów, jest to dzieło komercyjne, ale za to jakie – według mnie niedoścignione. Jakiś screen krząta się gdzieś obok na potwierdzenie moich słów.

Inne projekty to na przykład silniki pochodzące z Warsztatu -  The Final Quest, Esenthel Engine, nGENE, rad (losowo rozrzuciłem screeny po całej notce) i inne. Przepraszam też, jeżeli umieściłem kogoś screen wbrew jego woli – proszę mnie powiadomić w takim przypadku.

Jeśli tego by było nam mało, zawsze w obwodzie są dema firmy NVIDIA, czy też ATI, choć w tym drugim przypadku trudno znaleźć demo przedstawiające typową naturę (dodatkowo NVIDIA wydaje mi się bardziej zasłużona dla programistów grafiki – główne przez Cg, artykuły oraz książkę The Cg Tutorial. Programmable real-time graphics. A może po prostu nie szukałem na stronie ATI). W każdym razie, także z ich stron można spodziewać się pokazu scen – również są to majstersztyki.

Są też dzieła typowo naukowe, jak chociażby algorytmy Kevina  Boulangera prezentowane przeze mnie przy okazji artykułu o trawie.

Jako że jestem młody (ekhm) i zapalczywy i też chcę robić takie cuda (nie, nie CUDA – cuda) jak reszta, uznałem, że też coś pokażę. Mam już w końcu podstawy sky dome’u, wodę, trawę, a ostatnio pracuję nad proceduralnymi drzewami (o tym napiszę w osobnej notce, ale nie martwcie się – nie będzie artykułu), więc dlaczegóżby tego nie połączyć? Przy okazji sprawdziłbym też, jak zachowują się złączone klasy frameworka w jednym projekcie (okrzesanie tego i tak mnie czeka, ale lepiej po malutku). No i zaczęło powstawać moje demko.

 

Cóż… Grafiką odstaje od tych wcześniej zaprezentowanych, to na pewno. Ale popatrzcie jaki kubizm! Czysty Picasso, po prostu – zwłaszcza to samotne drzewo stojące na środku… Tak, ten błękitny dywan z wylanym środkiem czyszczącym to woda. A te zielone kupki po bokach to nie czułki jakiegoś potwora z głębin, tylko trawa. A samo drzewo na środku to nie sieć krzyżujących się rur, gdzie dochodzi do wybuchów tylko normalna roślina z liśćmi.

Chciałem też nadmienić, iż interaktywną wersję również udostępnię – chciałbym jednak dołączyć kolejne algorytmy (na przykład spróbować rzucić cień), dzięki czemu sprawdziłbym poprawność większej części frameworka. A przez to uatrakcyjnić nieco aplikację. Nie wiem, na kiedy – prawdopodobnie w przerwach pomiędzy innymi projektami. O dalszych postępach będę informował. Niestety.

Pozdrawiam – SceNtriC.